Omarm je angst!

Mensen met een chronische aandoening ervaren vaak onzekerheid over hun situatie. Vandaag voel je je goed, maar morgen is nog een vraagteken. Misschien ben je bang voor je toekomst, want wat als het slechter met je gaat en hoe reageert je lichaam op een nieuw medicijn? Allemaal legitieme vragen, die kunnen leiden tot angst. Angst hoort bij het leven en natuurlijk is iedereen weleens bang. Maar als patiënt met een ziekte met een grillig verloop kan angst op de loer liggen.

Waarom en wanneer kun je in de angst schieten?
Je voelt je bijvoorbeeld niet zo fit en je bent bang dat er iets mis met je is. Of je bent onzeker over je medicijngebruik of bijwerkingen. Misschien begrijpt je omgeving je niet, waarom je je zo druk maakt. Het kan ook zijn dat je arts je wel heeft uitgelegd hoe het medicijn werkt, maar je voelt je niet helemaal begrepen en thuis schiet je in de angst wat je moet doen in bepaalde omstandigheden, bijvoorbeeld als je stress hebt.

Angst is vaak een reactiemechanisme op iets wat je als kind hebt meegemaakt. Het zit heel diep geworteld. Het komt telkens weer terug, ook al ben je nu volwassen en zit je niet meer in die situatie van toen. Hoe kun je je angst herkennen?
Je gaat allerlei nare gedachten in je hoofd maken wat er allemaal zou kunnen gebeuren met je. Deze gedachten nemen soms een loopje met je en je kunt niet meer goed nadenken. Je voelt lichamelijke reacties, zoals zweten, verstarren, stress, of paniek. Eigenlijk voel je niet goed meer hoe het daadwerkelijk met je lichaam gesteld is. Misschien zie je wel rampscenario’s voor je, bijvoorbeeld dat je naar het ziekenhuis moet.

Angst maakt dat we ons lichaam niet meer goed kunnen voelen. We willen het liefst zo snel mogelijk van de angst weglopen, want angst is niet fijn. Maar helaas werkt het zo niet.

Wat kun je beter doen op het moment dat je echt angst of paniek voelt?
Ga eerst rustig zitten met je voeten op de grond en adem een aantal keer diep in en uit. Blijf contact met de grond houden. Voel dat je benen trillen, dat je zweet, dat je verstijft en zeg tegen jezelf: ‘Oké, ik voel nu angst en dat mag. Het hoeft niet weg.’ Wees vooral niet boos op jezelf. Omarm als het ware je angst. Dit is cruciaal, want dan geef je je angst een stem, het is toch een deel van jou. Neem hier wel de tijd voor. Je zult zien dat je angst daarna langzaam afneemt.

Tenslotte nog enkele tips om in het algemeen minder angst te ervaren:
– Besef dat je sowieso geen controle hebt over je toekomst, dus dat je daar ook geen vrees voor hoeft te hebben. Dus geniet van wat er nu is, want je hebt toch geen invloed op morgen.
– Doe aan yoga of mediatie om je lichaam goed te voelen. Als je dan in de stress schiet, kun je gemakkelijker uit je bange gedachten stappen.
– Besef dat je gedachten slechts gedachten zijn. Vraag jezelf af of ze wel echt waar zijn.
– Accepteer voor 100% dat je bang mag zijn.
– Laat je door je arts goed voorlichten over je medicijnen, zodat je op alle momenten adequaat kunt handelen.
– Vraag mensen in je omgeving of je ze mag bellen als je paniek ervaart, zodat zij je kunnen begeleiden.
– Ga bij jezelf na waarom je bang bent. Vaak zit daar een diepere betekenis onder.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *