Ik keek naar een serie op tv die zich afspeelde in een juwelierszaak. In een vitrine lagen armbanden in een roodfluwelen doos en in de etalage schitterden de oorbellen door het lampje dat erboven hing. De eigenaresse hield een schakelketting in haar handen en wreef deze liefdevol op.
Een flonkerend geheel, elk sieraad met zijn eigen karakter en schoonheid.
Ik keek ernaar en ineens zag ik het!
Deze sieraden stonden voor iets anders, nl. alle kwaliteiten die we hebben. Elke hanger of armband weerspiegelde een talent dat we meer mogen laten sprankelen.
Dat doen we sowieso te weinig. We vinden onze talenten vaak maar heel gewoon en zetten ze niet in de spotlights, want dat voelt al snel overdreven. Dat zit niet in onze aard. We lopen er niet mee te koop, zijn er niet zo bewust van of maken er soms te weinig gebruik van.
Hoe zou het zijn als we met meer liefde naar onszelf kijken en laten zien wie we werkelijk zijn. En dat uitstralen. En daar hebben we niet eens een ketting of armband voor nodig.
Want de diamant ben je zelf.