Verwachtingen van anderen

Vol verwachting klopt ons hart

Sinterklaas is weer in het land en we herinneren ons vast nog wel hoe spannend we dat vroeger vonden. We hoopten dat al onze wensen van ons verlanglijstje in vervulling gingen. Natuurlijk viel het weleens tegen als de Goedheiligman besloot dat felbegeerde cadeau niet te kopen.

Zo gaat dat dus met verwachtingen. Die vallen veelal tegen. Natuurlijk heb je ook meevallers, maar door de bank genomen kosten verwachtingen energie. Verloren energie. In dit blog gaat het over verwachtingen van anderen.

Stel, je hebt een leuke trip gemaakt en je plaatst een bericht met foto’s op Facebook  in de hoop daar veel reacties op te krijgen. Na een dag heb je nog maar 3 vind-ik-leuks en 1 reactie. Wat een teleurstelling! Je voelt je al boos worden, want jij bent degene die altijd meteen positief op berichtjes van anderen reageert en nu krijg je niks terug! Je besluit voorlopig ook geen reacties meer te geven, en vooral niet naar die ene vriend/in die je de laatste tijd zo hebt gesteund.

Of je komt ’s avonds thuis van een intensieve vergadering en je verwacht dat je partner op de bank zit om liefdevol naar je verhaal te luisteren. Maar hij/zij volgt een of andere serie op de laptop en met één hoofdbeweging geeft hij aan dat hij het eerste kwartier niet gestoord wil worden, omdat hij anders de clou mist. Daar zit je dan, alleen op de bank, hevig teleurgesteld en je besluit maar naar bed te gaan. Slapen lukt niet echt, want je bent boos en je partner heeft het niet eens in de gaten.

Verwachtingen zijn funest, want ze kosten je veel energie en toch hebben we ze allemaal in meer of mindere mate. Omdat we vanuit een bepaald referentiekader denken en overtuigingen hebben, verwachten we dat anderen hetzelfde handelen als wij, maar dat gebeurt dus maar zelden, want andere mensen hebben een heel ander referentiekader.

Verwachtingen leveren teleurstellingen op. En teleurstellingen voel je in je hart. Het sinterklaasliedje Vol verwachting klopt ons hart is in dit verband dan ook een beetje wrang…Je voelt je niet gezien door de ander. Je voelt je misschien wel afgewezen. Daardoor word je boos op die ander of verdrietig.

Omdat deze emoties op dat moment overheersen heb je niet door wat er onbewust met je gebeurt: Je sluit je hart af en daarmee ook de verbinding naar de ander. Je schiet in je hoofd en bedenkt allerlei scenario’s. Je gedachten slaan op hol. Waarom? Omdat je niet wil voelen dat het jouw teleurstelling is en jouw verwachtingen zijn. Het heeft niets met die ander te maken, maar met jouzelf!

Wat kun je doen? Als er zich zo’n situatie voordoet, ga dan eens voelen wat precies jouw verwachtingen zijn/waren. Benoem ze voor jezelf of schrijf ze op (bv. ‘Ik vind het belangrijk dat er iemand voor me is als ik thuiskom van een lange dag’). Kijk of je verwachtingen reëel zijn. Bespreek deze verwachtingen eventueel met de ander, zodat hij/zij weet wat jij belangrijk vindt en wie weet, verandert er volgende keer iets. Kijk er in ieder geval kritisch naar en accepteer dat andere mensen andere referentiekaders hebben en dus anders reageren. Laat dan je verwachtingen los.

Het grappige is dat je, als je je verwachtingen eenmaal hebt laten gaan (en dat kan soms een tijdje duren…), er uit onverwachte hoek ineens iets gebeurt dat je verste verwachtingen overtreft. Bv. op Facebook stuurt die ene vriendin je uit het niets een complimentje over je nieuwe kapsel en je partner nodigt je drie dagen na die bewuste avond plotsklaps uit voor een gezellig etentje in je favoriete restaurantje. Onverwacht, maar daardoor juist erg leuk!